اول - تفریحات و گشت و گذار: این عنوان را برای بازارگرمی وبلاگ و جذب خوانندگان گذاشتم تا در نوشتار بعدی در این مورد بنویسم!!!
دوم – همایش ها، کارگاه های آموزشی، بخور بخور: از زمانی که به SFU آمدم همایش ها و کارگاه های آموزشی زیادی برگزار شد که در بعضی از آنها شرکت کردم. عموما شرکتهایی از قبیل Microsoft، Google، IBM و ... برای جذب دانشجوها سمینار برگزار میکنند و کلی تبلیغات و جوایز ارزنده و البته شام یا نهاری از جنس پیتزا! یکی از اولین همایش هایی که شرکت کردم توسط IBM برگزار شده بود و یک پیشنهاد شغلی هم بعدا برایم ایمیل کردند که البته فعلا نپذیرفتم تا اوضاع دانشگاه مشخص تر شود! در بین خرت و پرت هایی که "آی بی ام" داد وسیله زیر خیلی جالب و بدردبخور بود. یک جسم لوله ای که وقتی بپیچانی اش از یک سمت ابزاری برای پاک کردن صفحه مانیتور و از طرف دیگر برای پاک کردن صفحه کلید بیرون می آید... جل الخالق!
در دانشگاه ما گروهها و انجمن های دانشجویی زیادی وجود دارد که Teaching Support Staff Union یا TSSU یکی از آنهاست و کارش مدیریت و حل مشکلات دانشجویانیست که به عنوان کار در دانشگاه، استاد حلتمرین(TA) و یا استاد دوره ای حقالتدریسی (Sessional Instructor) هستند. هر ساله اتحادیه TSSU یک کارگاه آموزشی یک روزه به نام TA/TM day برگزار میکند که در آن نکاتی در مورد روش تدریس، طراحی طرح درس، و نمره دهی و ... بیان میشود. همه و همه مجانی و البته قسمت خوب قضیه هم غذای مجانی! اصولا دانشجو موجود گشنه ایست که همانا خداوند دانشجو را گشنه خلق کرد! اینجا هروقت صبحانه، نهار و یا شام مفت که باشد دانشجو جماعت بلانسبت دسته کلاغ میشوند...
برای سمینارهای علمی افراد مهم و صاحب نام دعوت میشوند، افرادی که فقط کتاب های آنها را خواندی و هرگز فکر نمیکردی روزی از نزدیک ببینی. برای افرادی که با کامپیوتر و برنامه نویسی سر و کار دارند ریچارد استالمن، و بیارنه استراستروپ افرادی کاملا شناخته شده اند...
سوم – خاطرات یک استاد حل تمرین: دو ترم اول استاد حلتمرین و به قول اجانب (Teaching Assistantیا TA) درس برنامه سازی شی گرا با Java، و درس برنامه سازی وب و مبانی اینترنت بودم. برای مدیریت کار عملی دانشجویان در کارگاه، تصحیح برگه های امتحانی، نمره دادن پروژه ها، و رفع اشکال تعداد نسبتا زیاد دانشجویان این کلاس ها عموما چند نفر TA همکاری میکنند. حل تمرین در اینجا کمی با ایران متفاوت است. اینجا مسئولیت بیشتر، حق الزحمه خیلی خیلی خیلی بیشتر، ساعت کاری بیشتر، فشار کاری خیلی بیشتر، رقابت برای گرفتن پست حل تمرین بیشتر، و تاثیر در نمره نهایی دانشجویان خیلی بیشتر است. تدریس برای من همیشه خاطرات جالبی داشته و خصوصا این بار که دانشجو هایی از سرتاسر دنیا داشتم. اروپایی، چینی، کانادایی، ایرانی، هندی، عرب و خلاصه فرزندان آدم از همه نوع بودند هر کدام با ظاهر، رفتار، و گفتار متفاوت... یکی از وظایف TA مراقبت آزمون است که انصافا برای کنترل یک کلاس بزرگ سخت است. سالن بزرگی که حل تمرین ها و استاد مدام باید اینطرف و آنطرف بروند و پاسخ دانشجویان را بدهند. بعد از آزمون هم نوبت تصحیح برگه هاست که وقت زیادی میگیرد. این هم یکسری عکس با سوژه های مختلف از جلسه آزمون و هنرنمایی دانشجویان در برگه های امتحانی!
چهارم - درس سمینار پیشرفته: یکی از دروسی که ترم اول داشتیم و بعدها از لیست دروس حذف شد "سمینار پیشرفته"بود که برداشتن و گذراندن درس برای دانشجویان کارشناسی ارشد و دکترا اجباری بود ولی در معدل هیچ تاثیری نداشت! با این وجود استاد درس (خانم معلمی که در عکس زیر سمت چپ ایستاده) کلی تکلیف و تمرین به ما میداد که بعضی ها واقعا وقت مفید آدم را برای کارهای اصلی و تحقیقات خودش می گرفت. البته من شخصا از درس لذت بردم ولی این استاد محترم با آن استراتژی خاص و کار کشیدن زیاد، من را یاد شعری می انداخت که: اى مبحث چشمان تو تکليف اضافى، ما مسئله داريم به اندازه کافى...
عکس بالا مربوط به یکی از جلسات کلاس سمینار در روز بعد از عید نوروز 88 است که ایرانی ها شیرنی آوردند.
