السلام علیک یا ام ابیها...

دود بــود و دود بــــــود و دود بــــود                 گــــل ميـــــــان آتــــــش نمـــرود بود
دســت گلچين هيچ پروايي نداشت                داغ گــــــل را بر دل بلــــبل گــذاشت
شــعلــه ميـپيــچيد بر گــــرد بهــــار                خون دل مي خـــورد تيـــغ ذوالفـقـــار
يك طرف گـــلــبــرگ امـا بي ســـپر                يك طــــرف ديــــوار بــــود و ميـــــخ در
ميــخ بود و سيــنــه اي لبــــريز درد                 ميــــخ بــــود غـــربت يـــك رادمـــــرد
ميـــخ ياد صــــحبــت جبـــريل بـــود                 شاهــــد هر رخصـــت جبــــــريل بود
قلــب آهـــن را محـــبــت نرم كـــرد                 ميـــــخ از چشــمان زينـب شـرم كرد
شــعــله ها از داغ غربت سرخ شد                 ميخ كم كم از خجـــالت ســـرخ شد
ميـــخ بود دسـت شــوم سـرنوشت                سيـــنـه اي مي ديد لبــــــريز بهشت
گفت با در رحــم كــن سويــش مرو                 غنچه دارد سوي پهـــــلويش مـــــرو
حمله طــوفان سوی دود شمع كرد                هر چه قوت داشت دشمن جمع كرد
روز رنــگ تيــــره شــب را گــــرفــت                مجتبی چشـــمان زينب را گـــــــرفت
پای ليــلی چشم مجنون میگريست                ميخ بر سر می زد و خون میگريست
ابـــــر با رنــگ كبودی گــريه كـــــرد                جای مــــردم يك يهودی گريه كــــــرد
جوی خون نه تا به مسجــد رود بود                دود بــــــود و دود بــــــود و دود بــــود