شب قدر نماد ولايت بانويي است كه تقديرات الهي در ظرف وجودش استقرار يافته و پس از تعيين حدود زماني و مكاني و ديگر ويژگيهاي آن، جهت اجرا در اختيار ائمه(ع) قرار ميگيرد. ولايت آن بزرگوار منشا تعيين زمان، مكان و ديگر ويژگيهاي تقديرات و حوادث قابل اجرا در عالم است. چنانچه در تفسير فرات كوفي ذيل سوره قدر از امامصادق(ع) روايت شده است: «ليله (كنايه از مقام مجهول و ناپيداي) فاطمه(س) است و منظور از قدر، خداست لذا هر كس آن گونه كه شايسته است، (ولايت) فاطمه(س) را بشناسد، ليلة قدر را دريافته است.» رسول اكرم(ص) خطاب به امام علی (ع) فرمودند: «خداوند در ليله قدر ، همه چيز را تا قيامت مقدر نموده و از جمله تقديرات او، ولايت تو و ولايت فرزندانت تا روز قيامت است.»
در روايتي از امام باقر (ع) ذيل آيه لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ آمده است: «منظور از اين شب، فاطمه (س) است» كه ولايتش زمينه و بستر ولايت را براي معصومين (ع) فراهم مينمايد و انجام اعمال عبادي با اعتقاد به ولايت او بهتر از هزار ماه عمل خيري است كه از اين ولايت بيبهره باشد. ونیز فرمودند: «به درستيكه حضرت زهرا(س) بر همه خلق از جن و انس و پرندگان و وحوش و فرشتگان و انبياء مفروضالطاعه ميباشد» كه از اين حديث ولايت جامع صديقه طاهره(س) نسبت به همه خلق از جمله انبياء و فرشتگان فهميده ميشود.
امام صادق(ع) نيز درباره شب قدر فرمودند: «شب قدر، شبي است كه آنچه در آسمانها و زمين بايد واقع شود، در آن شب مقدر ميشود و نيز در آن شب، ولايت اميرالمؤمنين(ع)، (كه ولايت فاطمه زهرا(س) بسترساز آن است) تقدير ميگردد.» اشاره به اينكه در اين شب، تعيين ميشود كه چه مقدار در معرضحوادثي قرار ميگيريم كه موجب بروز خشم و اندوه و ميل به گناه در ما شده و بستر عمل به ولايت اميرالمؤمنين(ع) را به منظور بهرهمندي از اصلاح و تربيت، فراهم مينمايد.
مصحف فاطمه(س) نيز كه در احاديث به آن اشاره شده است، حاصل آن چيزي بود كه جبرئيل پس از وفات پيامبر بر فاطمه(س) قرائت ميكرد و اميرالمؤمنين (ع) آن را مينوشت. اما نكته قابل توجه درباره مطالب اين مصحف آن است كه در آن چيزي از حلال و حرام نيست، بلكه علم به اموري است كه در آينده واقع ميشود...
و اما علی را چگونه شناختی؟
معرفت و شناخت كامل شخصيت والاي اميرالمؤمنين و جايگاه او در جهان هستي در حد بشر نيست چه رسول اكرم (ص) خطاب به مولا مي فرمايد: «يا علي لا يعرفك الاّّّ الله و انا / اي علي! تو را هيچكس نشناخت جز خدا و من.» و خداوند درابتداي خلقت به زمين و خورشيد و ماه و بر و بحر اعلام كرد كه آفرينش شما، آفرينش همه چيز، به طفيل محبت پنج نور مقدس است. ...يا ملائكتي و سكان سماواتي اعلموا اني ما خلقت سماء مبنيه و لا ارضا محديه و لا قمرا منيرا و لا شمسا مضيئه و لا فلكا يدور و لا بحرا يجري و لا فلكا يسري الا في محبه هؤلاء الخمسه... آفرينش بر محبت اينان رقم خورد و عرصه هستي به حب ولايت آنان از عدم شكل گرفت... و در زيارتنامه مولا می گویی السلامٌَُُُ عليكُُ ايها النبأ العظيم... سلام برتو اي خبر بزرگ عالم! خبر بزرگ هستي. آری علي راز بزرگ خلقت است! اما در او اختلاف كردند و اين بود كه اول مظلوم عالم هم علی نام گرفت...
مظلومی که تنها چاه محرم درد دلهایش بود و می گفت: «... سوگند به خدا، اگر بخواهم درباره خروج و دخول و همه شئون زندگی به هر یک از شما خبر می دهم. و لکن می ترسم درباره من به جهت مقایسه با رسول خدا (ص) کفر بورزید...»




