آغاز مدرسه، فصل شکفتن است در زنگ مدرسه، بيداری من است
در دل دارم اميد، بر لب دارم پيام همشاگردی درود، همشاگردی سلام
.... شروع سال تحصیلی هم حال و هوای جالبی داره. هر وقت این آهنگ از تلوزيون پخش میشه میرم به گذشته... خرید لوازم التحریر جورواجور و دفتر و کتاب. معلم هایی که واسه دفتر هر درسی یه رنگ جلد دفتر انتخاب می کردن. لباسی که شب قبل آماده می کردی تا واسه صبح روز اول بپوشی. مرور مسیری که باید فردا بری و کسانی که قراره ببینی و دلهره ای که نمی گذاشت آدم شب آخر تابستون یه خواب راحت داشته باشه... مدرسه یعنی روزهای خوش و پر از شيطنت. یعنی برف بازی، آدم برفی و جنگ گوله برفی کلاس ها با هم! مدرسه یعنی دست انداختن معلم ها، قایم کردن لیست اسامی، اصلاح موی سر (به اجبار اونهم با ماشین اصلاح نمره 4 الی 8)، صف های سر صبح و خمیازه کشیدن، از جلو نظام و خبر دار به سبک پادگانهای نظامی... زنگ تفریح، خوراکی و هر از گاهی برنامه سر صف و خوشحالی دودر شدن کلاس ها. مدیر، ناظم، معاون، معلم، آبدارچي، و غیره و ذالک که بعضا کار همدیگه رو انجام می دادن. مدرسه یعنی افطاری، مراسم مذهبی و راهپیمایی... و مدرسه یعنی 12 سال پشت نیمکت...
دوران مدرسه با همه خاطراتش تموم شده. از دانشگاه و لیسانسش هم یه سالی بیشتر نمونده. بعد 3 ماه تابستون فردا دوباره می رم سر کلاس. روز از نو روزی از نو...
