بالاخره بعد از دنگ و فنگ تهیه گذرنامه، ویزا، و بليط، یکشنبه با پرواز ساعت 17:20 عازم دمشق هستم. اول از همه حلالیت می طلبم که رفتن با خودمه و برگشتن با خدا... به عنوان اولین سفر خارجی، سوریه به دلیل شباهت فرهنگی خوبه و بدیش هم بی کلاسیشه! و اما انگیزه اصلی سفر: ارائه مقاله در کنفرانس IEEE/ICTTA'06 (شرط لازم). انگیزه های فرعی: داشتن اسپانسر مالی کل سفر (شرط کافي) و کمی گردشگری، زیارت و سیاحت. اردیبهشت ماهه و سواحل مدیترانه، یعنی بهترین منطقه آب و هوايي جهان در بهترين موقع سال و ... اما از دو مسئله خیلی لجم می گیره: اول اونکه رفتم صرافی واسه exchange، دیدم حتی کشور رده nامی مثل سوریه باید واحد پولش از ما با ارزشتر باشه. ای خدا به کی آدم بگه هر لیره سوریه میشه 17 تومن و بهتره بگم 170 ریال! دوم اینکه از لحاظ وسعت شاید یک ششم ایران هم نباشه و جاذبه های توریستیش از ما کمتره ولی بطور نسبی توریست بیشتر و بهتری داره چون مثل ملت با فرهنگ ما نزدن فاتحه آثار باستانیشون رو بخونن یه آبم روش... البته به قول یکی از اقوام دست نزدن و مرمت نکردن آثار باستانی به علت خوی تنبلی اعرابه! ... فعلا که کوله باری بستم واسه خودم تا بعد از مدتها فارغ از مسایل درس و دانشگاه برم واسه خودم تفریح... در بین وسایل تعدادی هم به عاریه از دوستان گرفتم که ظاهرا باید یه جوری جبران کنم. شرح بقیه ماجرا رو هم بعدا می نویسم.
والله العالم
سر صبحی هیچ علتی برای نوشتن این مطالب ندارم جز اینکه چای خیلی داغه و لب رو می سوزونه. گفتم تا سرد شه بیکار نباشم disconnect هم نکنم چون account اینترنتم احتمالا تموم شده و نفسای آخرشه! بگذریم. یه متن دیدم در مورد ضریب هوشی. گفتم من هم یه نظر (شاید هم نظریه بدم، بیکارم دیگه)... IQ مخفف Intelligence Quotient یا بهره هوشی هست که در سال 1912 توسط روانشناس آلمانی ویلیام اشترن برای محاسبه بلوغ ذهنی کودکان ایجاد شد. اشترن عقیده داره که رابطه ای بین سن عقلی (MA) یا Mental Age و سن زمانی (CA) یا Chronological Age وجود داره و بهره هوشی از رابطه IQ=(MA/CA)*100 بدست می آید. اکثر مردم ضریب هوشی بین ۹۰ تا ۱۱۰ دارند، یعنی رشد عقلی کاملاً متعادل و متناسب. از هر صد نفر تنها ۲ نفر بهره هوشی بالای ۱۳۰ دارندو منحنیش رو هم اگه ببینین توزیع گوسی داره و ...
و اما تعبیر من:IQ یه مفهومه برای نشان دادن فعالیت حیاتی مغز آدمها. البته IQ تنها در یک چیز مثلا علم نیست. توزیع شده است و در شرایط مختلف متفاوته. بعضی اوقات به شکل نبوغ علمی و بعضی اوقات هم غیر علمی و حتی عاطفی. آدم IQ بالا تفکرش رو به افراد جامعش می خورونه (مثل تاثیر بعضی فیلم ها و سریال ها)، سعی می کنه چیزای خیلی بی ربطو خیلی سریع و منطقی بهم ربط بده (مثل خیلی از مقاله نویسا)، قدرت تحلیل بالایی داره (مثلا تحلیل یک فیلم از دید نظریه فازی و آشوب و شاید هم موجک!)، اشتباهات جزیی زیاد می کنه و حواسش بیشتر به هدف نهایی هست (مثل خیلی از غیر شاگرد اول ها)، معمولا تیک عصبی داره (مثل فیلم مرد بارانی و یا حسین پی خودمون)، اخلاقش قابل پیش بینی نیست و بعضی وقتا کاملا هوشیاری و شعورش رو از دست میده، تو دنیای دیگه ای زندگی می کنه (مثل ذهن زیبای آقای جان نش)، بعضا اگه IQش در مسایل اجتماعی بالا باشه هم زندگی خانوادگی خیلی موفقی داره و هم منسب و شغل درست و حسابی، و ... همه IQ بالا دارند مگر اینکه خلافش ثابت شه و ... چای داره سرد میشه من رفتم. Q.E.D شاید هم نه!!
محمد کافرینش هست خاکش، هزاران آفرین بر جان پاکش، چراغ افروز چشم اهل بینش، طراز کار گاه آفرینش.
هفدهم ربيع الاول فرخنده ميلاد پیامبر اکرم حضرت محمد (ص) و امام جعفر صادق(ع) تهنيت باد...